بیلبائو

بیلبائو شهری است در شمال اسپانیا. این شهر بزرگترین شهر سرزمین باسک و پایتخت شهرستان ویزکایا است. یکی از موزه های گوگنهایم در این شهر قرار دارد. بنای این موزه که فرانک گری آن را طرح کرده از دیدنی ترین کارهای معماری قرن بیستم است

ایروان پایتخت ارمنستان

اکتبر سال ۲۰۰۵، ۲,۷۸۷ مین سالگرد تاسیس ایروان یا یروان (Yerevan) است. همه ساله در روزهای ۱۳ تا ۱۶ اکتبر حال و هوای جشن برتمام شهر حکم فرماست. همه جا کنسرت، موسیقی، رقص و نمایشهای سنتی برقرار است و آتش بازیهای مفصل در شب اجرا میشود.
ایروان یک مرکز مهم صنعتی جمهوری ارمنستان به شمار میرود و نقش مهمی در پیشبرد اقتصاد ملی بر عهده دارد. پایتخت ارمنستان دارای موسسات آموزشی مختلفی در زمینه کشاورزی، دامپزشکی، پزشکی،تربیت بدنی و ورزش، هنر و نمایش است و همچنین کنسرواتوار موسیقی مشهوری دارد که به افتخار آهنگساز ارمنی، کومیتاس (Komitas)، نامیده شده است. پایتخت ارمنستان وارث فرهنگ گذشته و مرکز مهمی برای فرهنگ امروزه ارامنه به شمار میرود. اگر به ایروان میروید، در طول اقامت خود میتوانید به بازدید از موزه های مختلف، تماشای برنامه های تئاترها و سالنهای موسیقی و همچنین حضور در مسابقات جالب ورزشی داخلی و بین المللی بپردازید. ایروان مرکز علمی جمهوری نیز به شمار میرود و اکثر مراکز تحقیقاتی علمی از ۱۲۰ مرکز تحقیقاتی در سراسر ارمنستان، در ایروان قرار دارند.

مذهب در ارمنستان

ارمنستان در سال ۳۰۱ میلادی، به دین مسیحیت درآمد و اولین کشور جهان بود که آیین مسیحیت را دین ملی خود اعلام نمود. کلیسای جامع اشمیادزین (Echmiadzin)، واقع در کوهپایه های آرارات مرکز تاریخی و مسند مقامات کاتولیک ارمنستان است. این کلیسا بنا بر افسانه ها، توسط سنت گرگوری پایه گذاری شده است، زیرا او حضرت مسیح را در خواب دیده است که ازآسمان فرود آمده و با پتکی زرین بر جایی کوفته است که باید محل ساخت اولین کلیسای ارمنی باشد. این کلیسا در محل مورد نظر ساخته شد و نام اشمیادزین بر آن نهاده شد که به معنای " نزول تنها یگانه " است. این کلیسا اکنون یکی از پنج کلیسای باستانی شرق به شمار میرود و قرنها پایگاه فرهنگی و تربیتی بسیاری از روحانیون به شمار می آمده است. کومیتاس، آهنگساز شهیر ارمنی که بدعت گزار موسیقی روحانی و فولک ارمنستان است نیز در این کلیسا تحصیل کرده است.

آراگاتسوتن

آراگاتسوتْن نام یکی از استان های کشور ارمنستان است. این استان در دامنه کوهستانی به نام آراگاتس جای گرفته است. قله آراگاتس (۴۰۹۶ متر) که بلندترین نقطه کشور ارمنستان است در این استان قرار گرفته. خود نام آراگاتسوتن در زبان ارمنی به معنی "کوهپایه آراگاتس" است. مرکز این استان شهر آشتاراک است که در ۲۰ کیلومتری شمال غربی ایروان قرار دارد. از سازه های دیدنی این استان کلیساهای باستانی تسیراناوُر، کارمْراوُر و مارینه هستند.

آرماویر

آرماویر، استان کوچکی در باختر ایروان، میان ایروان و کوه آرارات جای دارد. نام آرماویر از نام یکی از نخستین پایتخت های ارمنستان گرفته شده است. زمینهای این استان میان دو رشته کوه آرارات و آراگاتس قرار دارد و از دید گیتاشناختی بخشی از دره آرارات بشمار می آید. تمام بخش جنوبی این استان کرانه رود ارس است که مرز ارمنستان و ترکیه را تشکیل میدهد. آب و هوای آرماویر خشک و آفتابی است. پشته ای که ارمنستان بر روی آن جای گرفته چهل دره دارد و بزرگترین و بارورترین دره آن همین دره آرماویر است.

ادامه نوشته

استان لوری

استان لوری (لُری) از بزرگترین استانهای ارمنستان و شهر واناجور (وانادزُر) که سومین شهر بزرگ ارمنستان است مرکز این استان است. این شهر پیش از این کیروفاکان و پیش از آن قره کلیسا نام داشت.
نزدیک واناجور، در کنار یک تپه، کلیسایی ساخته شده از سنگ سیاه، قرار دارد و نامی که آذری زبانهای کوچ نشین منطقه به این شهر دادند یعنی قره کلیسا (کلیسای سیاه) به همین خاطر بوده است. جمعیت این منطقه پیشترها آمیزه ای از ارمنی، گرجی، آذری، روس و یونانی بود و در بسیاری از زمانها بخشی از خان نشین گرجستان (که جزئی از ایران بود) بشمار می آمد.

ادامه نوشته

وایوتس جور

استان وایوتْس دْزور یکی از استان های کشور ارمنستان در سمت جنوب غربی، به مرکزیت یغگنادزور است.
رویه استان وایوتس دزور را کوه ها و تپه ماهورها پوشانده است و فاقد جنگل است. تنها ۲۰ درصد از زمینهای این استان کشت پذیر است.
مرکز استان شهرستان یغِگْنادزور است، که نام آن بارها عوض شده است. نام کهن آن یغِگیک بوده، تا سال ۱۹۳۵ کشیش کند نام داشته، پس از آن نام میگویان به آن داده شده و سرانجام یغگنادزور. پسوند دْزور که در بسیاری از جاینامهای ارمنی به چشم میخورد به معنی درّه است. نام وایوتس دزور بنا بر باور عوام معنی «دره مصیبت» میدهد. شهرستان یغگنادزور بر کرانه رودخانه آرپا قرار دارد و دارای باغهای فراوان میوه است. در اصل همه این استان در حوزه آبریز رود آرپا قرار دارد.

ادامه نوشته

ایروان

ایروان از استان های کشور ارمنستان به مرکزیت شهر ایروان. محدوده این استان جزئی است از محدوده یکی از خان نشین های شمال غربی ایران زمان قاجار به نام خانات ایروان.
ایروان در کناره های شمالی دشت آرارات و بعضاً فلات آتش فشانی در ساحل رود هرازدان (شاخه چپ ارس) در ارتفاع ۱۳۰۰ – ۸۵۰ متری از سطح دریا واقع شده است. میانگین دمای آن در زمستان ۲/۴ درجه سانتی گراد و در تابستان ۸/۲۴ درجه سانتی گراد است.
مهمترین شاخه های صنعت در ایروان عبارتند از: ماشین سازی و صنایع فلزی، صنایع شیمیایی و پتروشیمی صنایع فلزات رنگین صنایع سبک و فراورده های غذایی و تولید محصولات مصالح ساختمانی. صنایع ماشین سازی الکترونیکی، الکترونیک دستگاههای دقیق و اتومبیل سازی از مهمترین شاخه های صنعت به شمار میروند. صنایع شیمیایی و پتروشیمی با تولیداتی همچون کائوچوی صنتی مواد شیمیایی لاستیک سازی لاک و رنگ داروسازی و غیره نقش مهمی دراقتصادی شهر و جمهوری دارند.

دیلیجان

دیلیجان (به ارمنی: Դիլիջան) شهری سرسبز در شمال ارمنستان است. این شهر که در ارمنستان به آن "سوئیس کوچک" گفته می شود در استان تاووش قرار دارد. صومعه های کهن هاغارتسین و گوشاوانک در نزدیکی دیلیجان قرار گرفته اند.

اچمیادزین

اِچمیادزین (یا اجمیاتزین) نام یک شهر و همچنین یک مکان مقدس در کشور ارمنستان است. آستان قدس اچمیادزین (در ارمنی Էջմիածին) که در استان آرماویر ارمنستان واقع شده، مرکز کلیسایی ارمنیان و مکانی بسیار مقدس برای ایشان است. جاثلیق کل ارامنه در آنجا زندگی می کند و کلیسای اچمیادزین که در سال ۴۸۰ ساخته شده در آنجا قرار دارد. واژه اچمیادزین به معنای ظهور تک فرزند (منظور عیسی بعنوان تنها فرزند خدا) است، زیرا به باور مردم، عیسی خود در آنجا از آسمان به زمین فرو آمد تا مکان دلخواهش را برای ساخت کلیسا نشان دهد. شهر اچمیادزین که تا پیش از سال ۱۹۴۵ به نام ولاش آباد (به ارمنی: واغارشاپات) معروف بود بدست ولاش شاه (واغارشاک شاه از دودمان ایرانی پارتی) (۱۴۰ ۱۱۷) در محل باستانی واردکِساوان بنیاد شد. رومی ها پس از ویران ساختن آرتاشات در سال ۱۶۳ پایتخت ارمنستان را به ولاش آباد منتقل نمودند. پس از اینکه در سال ۳۰۱، مسیحیت به این منطقه آمد، تیرداد سوم شاه پارتی تبار ارمنستان دژ وِلاش آباد را ویران کرد و بجای آن کلیسای جامع اچمیادزین مقدس را بنا کرد. پس از تبدیل شدن مسیحیت بعنوان دین رسمی ارمنستان در سال ۳۰۱ واگارشاپات یا همان اچمیادزینِ بعدی، مرکز دینی کشور نیز به شمار آمد. کلیسای جامع اچمیادزین کهنترین کلیسای ارمنستان است و بدست گریگور لوساگوریچ (گریگور روشنگر) یعنی همان بنیادگذار کیش گریگوری ارمنی ساخته شده است. در سال های اخیر نام شهر اچمیادزین بطور رسمی دوباره به واگارشاپات تغییر کرده است ولی بیشتر منابع و افراد همچنان نام اچمیادزین را بکار می برند.

شهر آشتاراک

شهر آشتاراک (در زبان ارمنی "Աշտարակ") مرکز استان آراگاتسوتن ارمنستان و یکی از کهنترین سکونتگاه ها در ارمنستان است و آن منطقه آکنده از یادمانهای تاریخی و معماری است طوریکه می توان آنرا موزه روباز معماری کهن ارمنستان نامید. نخستین باری که در منابع از شهر آشتاراک نام برده شده در سده ۹ میلادی بوده است اما گمان می رود که روستایی به این نام از دوران باستان وجود داشته و نام آنرا از خدای اورارتویی ایشتار میدانند. مردم آشتاراک مردمی شاعرپیشه، مِی دوست و خوشرو هستند و نویسندگان و سرایندگان و بزرگان زیادی را تحویل جامعه ارمنی داده اند.

هرازدان

نام رودخانه ای که از میان شهر هِرازدان مرکز استان کوتایْک ارمنستان میگذرد. نام هرازدان از نام فارسی میانه فَرَزدان گرفته شده است. فرزدان در اوستا نام دریاچه ای است که گشتاسب شاه در کنار آن از ایزدبانو آناهیتا خواستار پیروزی بر هماوردانش می شود و در بهمن یشت آمده که هوشیدر، نخستین موعود مزداپرستان در کنار دریاچه فرزدان زاده خواهد شد. ارمنیان پیش از اینکه مسیحی شوند زرتشتی بودند و نامهای زرتشتی در گوشه و کنار ارمنستان بجا مانده است.

شهر ایجوان

مرکز استان تاووش ارمنستان شهر ایجوان است. نام پیشین این شهر کاروانسرا بود که نامی است پارسی. ایجِوان هم واژه ای ارمنی به همان معنی کاروانسرا و ترجمه آن است

آرتاشات

آرتاشات (به ارمنی: Արտաշատ) شهری است قدیمی در کرانه رود ارس واقع در دره آرارات در کشور ارمنستان. این شهر توسط آرتاشس در ۱۶۶ پ.م. بنیاد شده بود و مرکز سیاسی و فرهنگی ارمنستان بشمار می آمد. نام آرتاشات از زبان فارسی میانه گرفته شده و از دو جزء ارد (حق) و شاد تشکیل شده و به معنی "شادی حق" است.

استان آرماویر

آرماویر، استان کوچکی در باختر ایروان، میان ایروان و کوه آرارات جای دارد. نام آرماویر از نام یکی از نخستین پایتخت های ارمنستان گرفته شده است. زمینهای این استان میان دو رشته کوه آرارات و آراگاتس قرار دارد و از دید گیتاشناختی بخشی از دره آرارات بشمار می آید. تمام بخش جنوبی این استان کرانه رود ارس است که مرز ارمنستان و ترکیه را تشکیل می دهد. آب و هوای آرماویر خشک و آفتابی است. پشته ای که ارمنستان بر روی آن جای گرفته چهل دره دارد و بزرگ ترین و بارورترین دره آن همین دره آرماویر است.

ادامه نوشته

وایوتس جور

استان وایوتْس دْزور یکی از استان های کشور ارمنستان در سمت جنوب غربی، به مرکزیت یغگنادزور است.
رویه استان وایوتس دزور را کوه ها و تپه ماهورها پوشانده است و فاقد جنگل است. تنها ۲۰ درصد از زمینهای این استان کشت پذیر است.
مرکز استان شهرستان یغِگْنادزور است، که نام آن بارها عوض شده است. نام کهن آن یغِگیک بوده، تا سال ۱۹۳۵ کشیش کند نام داشته، پس از آن نام میگویان به آن داده شده و سرانجام یغگنادزور. پسوند دْزور که در بسیاری از جاینامهای ارمنی به چشم میخورد به معنی درّه است. نام وایوتس دزور بنا بر باور عوام معنی «دره مصیبت» می دهد. شهرستان یغگنادزور بر کرانه رودخانه آرپا قرار دارد و دارای باغهای فراوان میوه است. در اصل همه این استان در حوزه آبریز رود آرپا قرار دارد.

ادامه نوشته

آرارات

استان آرارات(به ارمنی Արարատի մարզ)،از استان های ارمنستان با مرکزیت شهر آرتاشات، دارای جمعیتی حدود ۳۰۶٬۹۰۰ تن. شهر آرتاشات که در قدیم فتح آباد نام داشت طی سالهای ۲۹ ۱۸۲۸ به دست مهاجران ایرانی در این منطقه بنیاد شد. بعدها نام آن به قمرلو و از سال ۱۹۴۵ به بعد به آرتاشات تغییر یافت. آرتاشات به معنی شادی آرتاشس است. آرتاشس نام یکی از شاهان ارمنی بوده و شات همان واژه فارسی شاد است که در ارمنی بگونه شات درآمده است. خود نام آرتاشس هم یک نام ایرانی است که در فارسی میانه معنای فرمانروایی دادگرانه میداده است.

ادامه نوشته

تاووش

تاووش یکی از استان های کشور ارمنستان است. مرکز استان تاووش شهر ایجوان است. نام پیشین این شهر کاروانسرا بود که نامی است پارسی. ایجِوان هم واژه ای ارمنی به همان معنی کاروانسرا و ترجمه آن است.
همه سامانی که بخشی از این استان است در روزگاران پیشین بخشی از استان اتونی (اوتیک) پادشاهی اورارتو بود. استان اتونی در سده نهم پیش از زایش مسیح تشکیل شده بود.

ادامه نوشته

قره کلیسا

قره کلیسا از بناهای مذهبی متعلق به ارامنه بوده که در جنوب ماکو و ۲۰ کیلومتری شمال شرقی چالدران در کنار روستایی به همین نام واقع شده است.
قره در زبان آذری به معنای سیاه است و وجه تسمیه این نام سیاه بودن قسمتی از کلیسا است. ظاهرا ساختمان اصلی کلیسا تماما از سنگ های سیاه ساخته شده که پس از بازسازی قسمتی از سنگ ها به وسیله سنگ های سفید جایگزین شده است. به احتمال زیاد این عمل به صورت عمدی انجام شده تا آیندگان از شکل و ظاهر اولیه کلیسا مطلع باشند.

ادامه نوشته

ارمنستان

ارمنستان، سرزمین چهره های دوستانه و لبخندهای گرم، آسمان بیکران و کوهستانهای خیره کننده است. در افسانه های ارمنی، داستانی هست که میگوید خداوند برای آزمودن صبر وتحمل ارامنه، کوهستانی ترین نقطه جهان را برایشان در نظر گرفت و مردم از سنگها و صخره ها برای پرستش بهتر خداوند استفاده کردند.
آنها کلیساهایی باشکوه را در مکانهایی باورنکردنی بنا کردند و صلیب هایی بی نظیر از سنگ تراشیدند که امروز یکی از نمادهای ملی آنان به شمار میرود. جمهوری ارمنستان در بخش شمال شرقی فلات ارمنستان، بین کوه قفقاز و آسیای صغیر قرار دارد. در شمال و شرق با جمهوریهای گرجستان و آذربایجان و از غرب و جنوب با ترکیه و ایران هم مرز است.

ادامه نوشته

نماد مقدس ارامنه

در بخش جنوبی دره آرارات، یکی از زیباترین کوههای جهان و بلندترین نقطه فلات ارمنستان قرار دارد و آرارات یا ماسیس نام دارد(که در حال حاضر در قلمرو ترکیه است) این کوه دو قله دارد که سیس (آرارات کوچک) و ماسیس (آرارات بزرگ) نام دارند.
قله ماسیس ۵,۱۵۶ متر و قله سیس ۳,۹۱۴ متر از سطح دریا ارتفاع دارند و هر دو آتشفشانی هستند.دورنمای پر ابهت و ارتفاع چشمگیر و دره های عمیق آن، برای مردم ارمنستان به نمادی فرهنگی و اسطوره ای مبدل شده است. اینکه ارامنه خود را نسل مستقیم حضرت نوح میدانند بی دلیل نیست، زیرا بنابر داستانهای مذهبی، آرارات کوهی است که کشتی نوح، پس از فرو نشستن سیل، بر آن نشست و نخجوان، یکی از قدیمیترین شهرهای ارمنستان را تاسیس نمود.

ادامه نوشته

هنر و معماری ارمنستان

بیش از ۴۰.۰۰۰ بنای با شکوه در سراسر ارمنستان وجود دارد که در دوره های مختلف ساخته شده و هریک برای خود شاهکاری در معماری ارمنستان محسوب میشوند. در کلیساهای جامع هیریپسیم مقدس (St. Hripsime) و گایانه قدیس (St. Gayane)، که متعلق به قرن ۷ میلادی هستند، مجموعه مفصلی از آثار هنری باستانی ارمنستان وجود دارد که در میان آنها به دست نوشته هایی با نقاشیهای بینظیر مینیاتور بر خورد میکنیم. پارچه های برودری دوزی و آثار هنری ساخته شده از طلا، نقره و مس بر میخوریم.
در کلیسای اشمیادزین مجموعه بی نظیری از سکه های باستانی ارمنی، قالیها و نقاشیهای بسیار قدیمی وجود دارد. از جمله بناهای مشهور غیر مذهبی میتوان به مجموعه گارنی (Garni) اشاره کرد که یکی از قدیمیترین آثار معماری ارمنستان است. این بنا، قلعه ای نظامی بوده که در قرن سوم قبل از میلاد ساخته شده است.
در نهایت باید گفت که دیدنیها و شنیدنیهای ارمنستان بسیارند و مهمتر از همه اینکه در ارمنستان آسمان خراشهای عظیم و سواحل آخرین مدل خبری نیست و در عوض شما با تاریخی سه هزار ساله روبرو می شوید که شواهد زنده و قابل لمس آن در سراسر آن پراکنده است.

استان آرارات

استان آرارات(به ارمنی Արարատի մարզ)،از استان های ارمنستان با مرکزیت شهر آرتاشات، دارای جمعیتی حدود ۳۰۶٬۹۰۰ تن. شهر آرتاشات که در قدیم فتح آباد نام داشت طی سالهای ۲۹ ۱۸۲۸ به دست مهاجران ایرانی در این منطقه بنیاد شد. بعدها نام آن به قمرلو و از سال ۱۹۴۵ به بعد به آرتاشات تغییر یافت. آرتاشات به معنی شادی آرتاشس است. آرتاشس نام یکی از شاهان ارمنی بوده و شات همان واژه فارسی شاد است که در ارمنی بگونه شات درآمده است. خود نام آرتاشس هم یک نام ایرانی است که در فارسی میانه معنای فرمانروایی دادگرانه میداده است. در فارسی امروزی واژه آرتا به گونه ارد درآمده. واژه فارسی ارد به معنای عدل و داد است. این واژه را در نامهای اردوان و اردشیر و اردیبهشت و در نام شهرهایی مانند اردکان، اردبیل، اردستان و اردهال هم میبینیم.

ادامه نوشته

گغارکونیک

گغارکونیک (به ارمنی Գեղարքունիքի մարզ) از استان های ارمنستان است که در شرق این کشور واقع شده است. مساحت این استان ۵۳۴۸ کیلومتر مربع و مرکز این استان شهر گاوار است. شمار آبادی های این استان ۹۸ پارچه است. چهار شهر دیگر این استان عبارتند از: سوان، واردنیس، مارتونی و چَمبَرک. شهر گاوار را در سال ۱۸۳۰ مهاجرانی از منطقه بایزید ترکیه ساختند و آن را نوربایزید (بایزید نو) نام نهادند.
دریاچه سوان سطح بزرگی از این استان را پوشانده و حوضه آبریز این دریاچه تشکیل شده از جویبارهای فراوانی که به رودخانه هرازدان و از آنجا به رود ارس فرومیریزند. حوضه آبریز سوان منطقه ای فرسوده از باد، بی درخت و با خاکی دلگیر است ولی آسمانی شگرف و دریاچه ای با سطح متغیر و تاریخی پرمایه دارد. در گرداگرد دریاچه بازمانده های استحکامات عصر آهن و برنز و شهرهای باستانی دیده می شود.
کوه های زیادی در سطح گغارکونیک پراکنده اند مانند کوه اژدهاک، کوه پسیان، کوه مارال، کوه باباخان، کوه ارمغان و کوه چوردار.

شیراک

شیراک یکی از استان های کشور ارمنستان است.
مرکز این استان شهرستان گیومری است که دومین شهر بزرگ ارمنستان پس از ایروان است. استان شیراک آب و هوایی سخت برّی دارد و در زمستان منفی ۳۸ درجه و در تابستان ۳۶ درجه بالای صفر می شود. گیومری دو موزه دارد و یک دژ ِ گِرد و چند کلیسا. در این استان در کل سه شهر وجود دارد به نام های گیومری، آرتیک و مارالیک. رود آخوریان این استان را از ترکیه جدا می کند و آنی، پایتخت باستانی ارمنستان هم اکنون در کناره چپ رودخانه یعنی در خاک ترکیه قرار گرفته که ویرانه های آن از این سوی رود پیداست.

تاووش

تاووش یکی از استان های کشور ارمنستان است.
مرکز استان تاووش شهر ایجوان است. نام پیشین این شهر کاروانسرا بود که نامی است پارسی. ایجِوان هم واژه ای ارمنی به همان معنی کاروانسرا و ترجمه آن است.
همه سامانی که بخشی از این استان است در روزگاران پیشین بخشی از استان اتونی (اوتیک) پادشاهی اورارتو بود. استان اتونی در سده نهم پیش از زایش مسیح تشکیل شده بود.
منطقه معروف دیلیجان که در این استان قرار دارد در روزگاران گذشته نخچیرگاه پادشاهان بود و مناطقی از این استان بعدها بخشی از استان گوگارک بشمار آمدند. استان تاووش سازه های باستانی نام آوری ندارد. در افسانه ها آمده که سازنده الفبای ارمنی یعنی مسروپ ماشتوتس یکی از نخستین آموزشگاه هایش را در این منطقه گشود در درون کلیسایی به نام سرکیس ورجاوند (مقدس) که بدست خود مسروپ ساخته شده بود. بعدها برج گاگا نیز در نزدیکی این کلیسا ساخته شد. در زمان جنگهای ایران و روم بر سر ارمنستان سامان تاووش بخشی از گرجستان بشمار آمد و بهدها در زمان شاهان ارمنی باگراتونی (که خود از ریشه ایرانی بودند) این سامان دوباره بخشی از منطقه ارمنستان شد.

ادامه نوشته

دریاچه سوان

دریاچهٔ سِوان (به ارمنی Սևանա լիճ (سِوانالیچ) به فارسی دریاچه گوگچه) دریاچه ای در ارمنستان است. این دریاچه و کرانه های آن از گردشگاه های ارمنستان هستند.
دریاچه سوان در ۶۰ کیلومتری شمال شرقی ایروان و در استان گغارکیونیک قرار دارد. این دریاچه که بزرگترین دریاچهٔ قفقاز و از بزرگترین دریاچه های کوهستانی آب شیرین در جهان است در بلندای ۱۹۱۶ متری سطح دریا واقع شده است. نام سوان از ریشهٔ اورارتویی سیونا و به معنی «سرزمین دریاچه ها» است. حدود ۳۶ جویبار به این دریاچه می ریزند. تنها رودخانه ای که از سوان سرچشمه می گیرد رود هِرازدان است. ماهی قزل آلای مشهوری به نام ایشخان (شاهزاده) بومی این دریاچه است.
از گردشگاه های پیرامون این دریاچه، چشمهٔ آب معدنی دیلیجان و شهرستانی به همین نام است.

کاپان

شهر کاپان (به ارمنی "Կապան") مرکز استان سیونیک (سی یونیک) ارمنستان است که در منطقه ای جنگلی و در ریزشگاه دو رودخانه واقع شده است. نام اصلی این شهر در زمان قاجارها معدن بوده که بعدها به قاپان و از سال ۱۹۹۱ به کاپان تغییر یافته است. کاپان که زمانی یک شهر پر جنب و جوش معدنکاری بود در پایانه های سده ۱۹و با سرمایه فرانسویان ساخته شد. این شهر با اینکه از یک معماری شوروی گونه برخوردار است اما نمودی نسبتاً خوب دارد. در میدان اصلی این شهر هتلی بلند و یک موزه قرار دارد. در کناره غربی شهر بر روی تپه ای در جنوب رود وُغجی ویرانه های دژ هالیدزور بجا مانده است. این ساختمان که در سده ۱۷ بعنوان یک صومعه ساخته شده بود در آغاز سده ۱۸ قرارگاه داوود بیگ سردسته جنگجویان آزادی بخش ارمنی بر علیه عثمانیان شد. چندین کلیسای قدیمی دیگر نیز در این منطقه موجود است.

گیومری

گیومری مرکز استان شیراک ارمنستان و دومین شهر بزرگ ارمنستان پس از ایروان است. گیومری پیش از این لِنیناکان و پیش از آن الکساندروپول نام داشت. ولی نام گیومری یک نام باستانی است که گزنفون یونانی هم در نوشته های خود از آن نام برده است. گیومری از سامانهایی بود که بزرگترین آسیبها را در زمین لرزه آذر ماه سال ۱۳۶۷ دید. آن زمین لرزه بزرگ گزند جانی و مالی بسیاری به مردم ارمنستان رساند. اقتصاد شهر گیومری هنوز از آن فاجعه کمر راست نکرده و گروهی از ساکنان آن هنوز در بارگُنج ها (کانتینرها) زندگی می کنند. در این شهر همچنین ۱۱ هزار کودک یتیم زندگی می کنند.

ادامه نوشته

وانادزور

وانادزور (به ارمنی: Վանաձոր) نام یکی از شهرهای کشور ارمنستان است.
وانادزور در شمال ارمنستان قرار گرفته و نام قدیمی آن قره کلیسا بود. این شهر پس از قره کلیسا نام کیروواکان بخود گرفت و بعداً وانادزور.
جمعیت وانادزور ۹۳.۶۰۰ نفر است و یکی از خوش منظره ترین شهرهای ارمنستان است. خانه ها و کلبه های تابستانی آن (داچاها) معروفند.
وانادزور و شهر پاسادنا در کالیفرنیا به عنوان شهرهای خواهرخوانده اعلام شده اند.