ساکنان اولیه احتمالاً گروه‌هائى بوده‌اند که از چین و تبت به سمت جنوب شرقى آسیا و شبه‌جزیره مالایا مهاجرت نموده‌اند. این افراد از نژاد زرد و یا چینى مغولى بودند و در سرزمین جدید نیز مدت‌ها مانند سرزمین قبلى خود به حالت ابتدائى و قبیله‌اى زندگى مى‌کردند.

سابقه تاریخى

حاصلخیزى زمین و طبیعت مناسب بدون شک عوامل مهمى بوده‌اند تا مالزى یکى از اولین سکونت‌گاه‌هاى بشر باشد. آثار سنگى به دست آمده در لنگونگ در پراک و نیز در غار نباه در سارواک این موضوع را به خوبى تأئید مى‌کند. از اولین ساکنان مالزى به عنوان اورنگ اصلی نام برده مى‌شود که عمدتاً در شبه‌جزیره ساکن بوده‌اند و بعضاً تاکنون نیز شیوه زندگى خود را حفظ کرده‌اند. سابقه�" حضور آنها در مالزى احتمالاً به پنج هزار سال قبل باز مى‌گردد. ساکنان اولیه احتمالاً گروه‌هائى بوده‌اند که از چین و تبت به سمت جنوب شرقى آسیا و شبه‌جزیره مالایا مهاجرت نموده‌اند. این افراد از نژاد زرد و یا چینى مغولى بودند و در سرزمین جدید نیز مدت‌ها مانند سرزمین قبلى خود به حالت ابتدائى و قبیله‌اى زندگى مى‌کردند. مردم مالایو به تدریج در جزایر وابستگى نزدیکى با مالایوهاى سوماترا داشته و براى قرن‌ها تنگه مالاکا خط جداکننده‌اى میان دو ملت نبود. مالایولى به همراه اورنگ اصلی مردم بومى مالزى امروز را تشکیل مى‌دهند و مجموعاً از آنها به عنوان بومیپوترا به معنى پسران زمین یا پسران خاک نام برده مى‌شود. علیرغم اختلافات ظاهرى میان گروه‌هاى مختلف بومیپوترا آنها از ویژگى‌هاى مشخصى برخوردار هستند.


تأثیرات هندو - بودائى


در اوایل قرن اول میلادى با ایجاد تماس‌هاى مداوم تجارى با دنیاى ماوراء جنوب‌شرقى آسیا بویژه چین و شبه‌قاره هند، دوران تازه‌اى براى ساکنان مالزى شروع مى‌شود. البته تماس با چین بسیار قبل از آن آغاز شده بود، با این حال هندوئیسم و بودیسم (فرهنگ هند) تأثیر در زبان ادیبان و آداب اجتماعى نمودار شد. در طول این دوران که تجارت میان شرق و غرب شتاب قابل‌ملاحظه‌اى گرفته بود اولین واحدهاى سیاسى در شبه‌جزیره برونئو پدیدار شد.


ورود اسلام


دوران هندو - بودائى تاریخ مالزى با نفوذ اسلام در منطقه کم‌کم به اتمام رسید. اسلام در ابتدا توسط تجار هندى و عرب به منطقه آورده شد و به تدریج توسعه یافت. در سال ۱۴۰۲ در ایالت مالاکا یک حکومت سلطنتى نشکیل گردید و به زودى نفوذ زیادى پیدا کرد. بنیان‌گزار این سلطنت بعدها به دین اسلام گروید و نام خود را مگات اسکندرشاه گذاشت و دین اسلام را در قلمرو خود ترویج نمود. جانشین اسکندرشاه به نام مظفرشاه با کمک مسلمانان پس از فرونشاندن اغتشاشاتى که پیش آمده بود توانست تمام شبه‌جزیره مالایا و قسمتى از سوماترا را تسخیر کند و یک کشور کاملاً مهم از لحاظ تجارى و فرهنگى و کشاورزى در بین کشورهاى هند و چین به‌وجود آورد. این دوره از تاریخ مالزى به عصر طلائى مالایا مشهور است. با سقوط مالاکا، سلطان برونئى وظیفه گسترش اسلام را در منطقه به عهده گرفت.