همه ما از سفر كردن و استفاده از طبيعت و مناظر زيباي آن لذت مي‌بريم، اما گذشته از لذت سفر و بهره‌بردن از زيبايي‌هاي طبيعي و تاريخي بايد به دنبال اين نيز باشيم كه با سفري مسوولانه تاثيري مثبت بر مردم محلي و محيط زيست بگذاريم.سفر مسوولانه مجموعه‌اي از راهكارهاست كه با توجه به آنها هم خودمان از سفرمان بيشترين بهره را مي‌بريم و تجربه‌اي ارزشمند به دست مي‌آوريم و هم به مقصد سفر و مردم محلي آن بيشترين بهره را مي‌رسانيم. پس هر تعطيلاتي ممكن است براي ما و مقصد سفر ما آثاري مثبت و منفي در پي داشته باشد. سفر مسوولانه بهره‌ها و آثار مثبت توريسم را به حداكثر و آثار منفي آن را به حداقل مي‌رساند.

جامعه محلي يكي از گروه‌هاي ذي‌نفع در صنعت گردشگري است و وقتي گردشگر ساختاري مسوولانه را در جوامع محلي حاكم كند بازخوردهاي مثبتي را از ورود وي مي‌توان مشاهده كرد. زماني كه گردشگر و جامعه ميزبان رفتار مسوولانه نداشته باشند دچار چالش مي‌شوند و علاوه بر برآورده نشدن انتظار گردشگر، جامعه ميزبان نيز از حضور گردشگر احساس خطر مي‌كند. در اين زمان بايد به شكلي سازمان‌يافته ساز و كار حضور گردشگر در جوامع محلي و ميزبان را فراهم كرد تا تبعات منفي به دنبال نداشته باشد.

هميشه رضايت‌خاطر از سوي گردشگر و جامعه محلي به طور كامل وجود ندارد و با توجه به حساس بودن محيط از نظر طبيعي و اكوسيستم بودن منطقه گاهي پاكيزه نگه‌داشتن محيط از آلاينده‌ها و زباله‌ها از سوي گردشگران مورد توجه قرار نمي‌گيرد و سبب ايجاد نارضايتي جوامع محلي مي‌شود.

همچنين اقامت مسافران در بوستان‌ها و خوابيدن آنها در چادر سبب به هم ريختن منظر شهري، ايجاد برخي تبعات اجتماعي و مشكل در فضاي باز از نظر زيست‌محيطي و به دنبال آن ايجاد نارضايتي در جوامع محلي مي‌شود.چادرخوابي مسافران كه اين روزها در همه‌جاي كشور از مراكز شهري گرفته تا مناطق روستايي، جنگل‌ها، پارك‌ها، حاشيه رودخانه‌ها و ساحل دريا قابل رويت است، ضمن آن‌ كه ما را از رسيدن به اهداف توسعه توريسم و جذب مسافر كه سبب رونق زيرساخت‌هاي گردشگري مي‌شود بازمي‌دارد، مشكلاتي نيز براي استان‌ها ايجاد مي‌كند.

آنچه در جامعه با نام اكوتوريسم شناخته و تعريف مي‌شود بايد با فرهنگ‌سازي و هدايت گردشگر در جوامع متناسب باشد و جامعه ميزبان نيز بايد در برطرف كردن خواسته‌هاي گردشگر كوشش كند تا هر دو طرف از وضعيت ايجاد شده راضي باشند.