تربت حيدريه در قديم به نام زاوه(الان اسم منطقه‌اي در خراسان است) شهرت داشته است و به مناسبت مقبره قطب‌الدين حيدر كه از معاصرين عطار و از صوفيان قرن ششم هجري بوده به‌اين نام خوانده شده ‌است. بناي زاوه را به زوطهماسب نسبت مي‌دهند.

 تربت حيدريه پس از دوره صفوي به صورت شهر درآمد. در واقع شهر در حدود 200 سال پيش يعني دوره حاكميت اسحاق‌خان قرايي از خوانين و رجال سياسي عصر قاجاريه رونق گرفت. از اماكن ديدني در تربت حيدريه مي‌توان به مزار بي‌بي حسينيه در داخل شهر، بقعه احمدرضا معروف به مزار بوري‌آباد، بقعه شاهزاده سلطان سليمان از دوره صفوي، حمام حاجي رئيس اشاره كرد.

40 تاقي بازه‌هور: بازه‌هور (بزدغور) محلي بين مشهد و تربت‌حيدريه در نزديكي رباط‌ سفيد است. بناي بازه‌هور از سنگ و گچ است و اين چهارتاقي جزو آتشكده‌هاي دوره ساساني به‌شمار مي‌آيد. ويرانه‌هاي دو قلعه تاريخي ديگر به نام قلعه‌دختر و قلعه‌پسر بر فراز كوهستان و بر دو سمت آتشكده هنوز موجود است.

آرامگاه شيخ ابوالقاسم: اين آرامگاه در 3 كيلومتري جنوب شرقي تربت حيدريه و در امتداد جاده جنوب خراسان، بر بالاي تپه‌اي بنا شده است. شيخ ابوالقاسم گرگاني از مشهورترين عرفاي خراسان (فوت به سال 450 هجري قمري) و پنجمين قطب سلسله صوفيه معروفيه است.

مزار شاه‌سنجان: اين مزار در كيلومتر 25 جاده تربت حيدريه به خواف و در شرق دهكده سنگان رشتخوار قرار گرفته است. همچنين تربت حيدريه با توليد بيش از 50 تن زعفران خشك اولين منطقه از لحاظ توليد زعفران در دنياست.